خراب کردن شعار قشنگ راستگویی و صداقت و استفاده از فضاها و اتفاقات غیر واقعی و روابط ناصحیح برای انتقال یک پیام اخلاقی، الگوسازی نادرست و غیر متعارف و مغایر با فرهنگ و عرف ایرانی و اسلامی روشی است که همانا نشان دهنده این اعتقاد است که شاید سازندگان اینگونه فیلم ها معتقد به این شعار هستند که هدف وسیله را توجیه می کند.

البته نگاه بدبینانه تر این است که واقعا سازندگان مانند آن پسر ثروتند که از فقر بی اطلاع بوده اند نیستند بلکه واقعا دانسته و با علم کافی مدیران فرهنگی را دور زده اند و به دنبال الگو سازی از جوان ایرانی به شیوه غربی و بر اساس خواسته خودشان هستند…زن مذهبی که تنها وجه ممیزه اش با دیگران چادر پوشیدنش است، دروغ می گوید، ، آرایش غلیظ دارد در روابط آزاد و روشنفکرانه خود عفاف را رعایت نمی کند ..ولی چادر هم به سر دارد…یعنی حجاب منهای عفاف و یا از سوی دیگر پسر مذهبی ایرانی هم به شکل دیگری فقط این نام را به یدک می کشد و الگوی جوان ایرانی هم یک الگوی غربی با پوشش اسلامیست.

حال سوال این است تازمانی که ما قائل به فرهنگ سازی از طریق بخش نامه یا به زور سر نیزه هستیم ایا باز هم باید امید به پیشرفت در این زمینه داشته باشیم…نتیجه فرهنگ بخشنامه جز این نیست که بسیار هستند افرادی که بخش نامه های شما را رعایت می کنند ولی از همان طریق الگو سازی های خود را انجام می دهند و شاید بعدهامورد تقدیر شما هم قرار بگیرند در حالی که به نام شما و کام دیگران کار کرده اند.
 

منبع مطلب:http://www.zanefarda.ir/1391/08/28/32952/دروغی-به-نام-راستش-رو-بگو