دولت های متعدد آمدند و رفتند یکی داعیه فرهنگ سازی داشت و دیگری داعیه اقتصادی و دیگری و دیگری و الی آخر ولی جامعه ما حرکت وارونه خود را در جهت فاصله گرفتن از فرهنگ اسلامی به سوی فرهنگ غربی هر بار تند تر و تند تر می کرد و نمونه اش را هم اکنون در کف خیابان های تهران خواهید دید. به گونه ای که مهمانی که از غرب آمده بود باتعجب می گفت که شما چگونه می توانید در فضای جنسیتی ای که در ایران وجود دارد زندگی کنید به اعتقاد او میزان تحریکات جنسی که از لابه لای حجاب های نامتعارف و تحریک آمیزی ( که فقط پوشاندن بخشی از موهای سر زنان باعث رضایت مسئولین فرهنگی بود)، عامل تحریک کننده ای است که حتی یک فرد غربی را هم آزار میدهد. و اینجاست که می فهمیم که چه نام برازنده ای برای این شهر انتخاب کرده ایم، تهران شهر اخلاق.

اما به راستی چه کسی مقصر است، مردم، غرب، دستگاههای تبلیغاتی، جذابیت های جنسیتی…..چه چیزی و چه عاملی ما را به اینجا کشانده است…شاید از دید یک مدیر فرهنگی عامل اصلی و اساسی در این زمینه دشمنی های غرب و جذابیت های فرهنگ برهنگی غرب برای جوانان، ماهواره و…هر چیز دیگری غیر از تصمیمات و اقدامات متولیان فرهنگی جامعه باشد….اما خدا وکیلی یک سوزن هم بیایید به خودمون بزنیم ..من می گویم دشمنی دشمن خوب مشخص است و ذات دشمن دشمنی است و از این بابت هیچ حرفی نیست و اگر غیر این باشد دشمن نیست …تمام درد فرهنگی ما از دوستان است..می خواهم بپرسم که ۳۴ سال است که تمام ابزار های تبلیغی، رسانه ای ، فرهنگی، اجتماعی در اختیار ماست…کدام اقدام مثبت و سازنده فرهنگی انجام داه ایم که اگر هم اکنون حکم کشف حجابی داده شود عموم مردم نه به اندازه زمان رضاخان که حاضر به اهدای خون خود در مقابل نفوذ فرهنگی غرب بودند بلکه به اندازه یک مقاومت مدنی ساده هم حاضر به پرداخت هزینه های اندک باشند.
 

منبع مطلب:http://www.zanefarda.ir/1391/08/28/32952/دروغی-به-نام-راستش-رو-بگو